مرد جواني وسط شهري ايستاده بود وادعا ميکرد که زيباترين قلب رادرآن شهر دارد.

جمعيت زيادي گرد آمدند. قلب او کاملا سالم بود و هيچ خدشه اي

بر آن وارد نشده بود.پس همه تصديق کردند که قلب او به راستي زيباترين

قلبي است که تاکنون ديده اند. مردجوان درکمال افتخار باصدايي بلندتر

به تعريف از قلب خود پرداخت...

ناگهان پيرمردي جلوي جمعيت آمدو گفت: "اما قلبت به زيبايي قلب من نيست"

مرد جوان وبقيه ي جمعيت به قلب پيرمرد نگاه کردند. قلب او باقدرت تمام

مي تپيد اما پر از زخم بود. قسمتهایی از قلب او برداشته شده وتکه هایی

جایگزین آنها شده بود. اما آنها به درستی جاهای خالی را پر نکرده بودند.

مردم با نگاهی خیره به او می نگریستند وبا خود فکر میکردند این پیرمرد

چطور چنین ادعایی میکند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

مرد جوان به قلب پیرمرد اشاره کرد و با خنده گفت:" حتما شوخی میکنی...

قلبت را با قلب من مقایسه کن.قلب تو تنها مشتی زخم و خراش است"

پیرمرد گفت:"درست است!اما من هرگز قلبم را با تو عوض نمیکنم. می دانی.

هرکدام از این زخمها نشانگر انسانی است که من عشقم را به او داده ام.

من بخشی از قلبم را جدا کرده ام وبه او بخشیده ام. گاهی او هم بخشی

از قلب خود را به من داده که بجای آن تکه ی بخشیده شده قرار داده ام.

اما چون این تکه ها مثل هم نبودند گوشه هایی دندانه دندانه شده که

برایم عزیزندچرا که یاد آور عشق میان دو انسان هستن...

بعضی وقتها بخشی از قلبم را به کسانی بخشیده ام اما آنها چیزی از

قلب خود به من نداده اند. اینها همه شیارهایی عمیق هستند. گرچه درد

آورند اما یادآور عشقی هستند که داشته ام. امیدوارم که آنها هم روزی

بازگردند واین شیارهای عمیق را با تکه ای که من در انتظارش بوده ام پر

کنند... حالا می بینی که زیبایی واقعی چیست؟؟؟ "

مرد جوان بی هیچ سخنی ایستاد. درحالی که اشک از گونه هایش سرازیر

بود به سمت پیر مرد رفت. از قلب جوان و سالم خود تکه ای بیرون آورد و با

دستهای لرزان به پیر مرد تقدیم کرد. پیر مرد آن را گرفت و در قلبش جای داد

و بخشی از قلب پیر و زخمی خود را جای زخم قلب مرد جوان گذاشت.

مرد جوان به قلبش نگاه کرد...

دیگر سالم نبود...

اما از همیشه زیباتر بود...

عشق از قلب پیر مرد به قلب او نفوذ کرده بود.........................................